Wstęp to najbardziej zaniedbywana część każdej pracy dyplomowej. Często pisany szybko i bez zastanowienia, wstęp do pracy licencjackiej czy magisterskiej jest faktycznie trudny do przedstawienia. Jest to najczęściej sprawdzana część pracy oraz jest jej swoistą wizytówką. Nawet jeśli przygotowaliśmy najlepszą pracę naukową, ale ze słabym wstępem, to ocena zostanie zdecydowanie obniżona. Do tego nie będzie atrakcyjna dla czytającego. Dlatego zamiast ryzykować, lepiej poświęcić kilka godzin i napisać porządny wstęp.

Czym jest wstęp do pracy dyplomowej?

Uwagi wstępne są przedmiotem zainteresowania recenzentów. Wstęp w pracy dyplomowej stanowi jej kwintesencję oraz główną myśl i służy nakreśleniu problematyki. Ponadto wprowadzenie stanowi zarys każdego dłuższego tekstu.

Bardzo trudno jest znaleźć rzetelne źródło, w którym proces pisania i przygotowania wstępu zostałby opisany krok po kroku, i co najważniejsze przystępnym językiem. Większość poradników dostępnych w internecie zawiera ogólne stwierdzenia typu: „wstęp jest najważniejszy z całej pracy dyplomowej”, „wstęp do pracy dyplomowej powinien być rzeczowy i skrótowy”, „wstęp powinien składać się z kilku akapitów”. Jak najbardziej jest to prawda, jednak nie jest to wielka pomoc szczególnie dla studentów piszących prace magisterską. Niektóre poradniki są napisane z myślą o naukowcach w danej dziedzinie, więc nie mogą służyć za ogólną pomoc. Styl i organizacja pracy zaliczeniowej różni się znacząco w zależności od tematyki i rodzaju przeprowadzonych badań. Ogólnie rzecz ujmując, wstęp powinien zawierać wiadomości istotne w sensie badawczym i pisarskim:

  • wprowadzenie do tematu i celu pracy
  • motywy autorów
  • opis problemu badawczego i hipotezy
  • metody badań i układ pracy

Tutaj trzeba zaznaczyć, że wstęp dopiero pokaże stopień zaangażowania autora i jego zainteresowanie tematyką. Niestety jest to niewygodna prawda, ale to jest jedyny rozdział, w którym nie da się oszukać czytającego. Słaba praca dyplomowa polega głównie na słabym wstępie, który jest z reguły chaotyczny i zbyt ogólnikowy. Dlatego należy pamiętać, aby nie kopiować gotowych wzorów, bo najprawdopodobniej nie będą w pełni pasować do stylu i organizacji pracy. Nie ma też ustalonej normy co do długości rozdziału wstępnego, gdyż na dobra sprawę tutaj liczy się jakość.

Jakie elementy musi zawierać wstęp do pracy dyplomowej?

Wstęp opiera się na schemacie. Napisanie wstępu jest trudne, ale ta trudność jest czysto merytoryczna. Dla piszącego, jest to plan całej pracy. Swoiste podsumowanie wiedzy nabytej z drążenia literatury. Dla czytającego z kolei jest to wprowadzenie i wskazówka, czego się dalej można spodziewać. Z tego chyba powodu zawiera się we wstępie najwięcej uczucia, tego stosunku emocjonalnego do własnej pracy dyplomowej.

Obowiązuje ogólny schemat pisania wstępu i warto się go trzymać. Co do całej reszty, czyli tego co będzie zawarte we wstępie i jak to będzie uplastycznione, zależy już od wielu czynników. Pierwsza trudność polega na tym, że na kilku stronach trzeba zawrzeć dużo informacji. Muszą być one przedstawione w przystępny sposób, wykorzystując publicystyczne cechy tekstu a nie tylko utrzymując naukowy styl wypowiedzi.

Wstęp zatem jest inwencją twórczą pisaną bez wykorzystania literatury. Nie ma tu odnośników, a jeśli są to jest ich bardzo niewiele. Po kilku miesiącach „siedzenia” w tekstach naukowych bardzo trudno jest się przestawić na publicystyczne podejście. To też zniechęca do dalszej pracy. Ale bzdurą jest twierdzenie, że wstęp ma być tak dobry, że aż przekonujący do tego, że dalsza część pracy jest równie dobra. Jeśli promotor, czy ktokolwiek inny ma w nawyku czytanie tylko wstępu, to faktycznie dobry wstęp jest tym czego nam potrzeba. Ale z reguły prace naukowe biorą do ręki ludzie, którzy po prostu szukają informacji.

Dobrze napisany wstęp koresponduje z zakończeniem

To stwierdzenie można wziąć jak najbardziej dosłownie, gdyż wstęp piszemy na końcu i czytamy też na końcu. Jeśli zaczniemy od pisania wstępu, wtedy będziemy musieli kilkakrotnie do niego wracać, aby dodać kolejne informacje i przedstawić kolejną perspektywę tematu. Z tego samego powodu dobry promotor będzie miał w nawyku najpierw czytanie konkluzji, a wstęp dopiero na końcu. Daje to najlepszą perspektywę do oceny.

Natomiast w sensie merytorycznym, „Zakończenie”, podobnie jak „Wstęp”, jest miejscem wyłącznie na esencje treści. Oba rozdziały łączy problem badawczy. We wstępie autor definiuje ten problem i opisuje metody, jakie zostaną użyte do jego rozwiązania, dlatego wstęp piszemy używając czasu przyszłego. W Konkluzji czy zakończeniu dowiadujemy się, czy udało się potwierdzić lub obalić hipotezę danymi metodami. W końcowym rozdziale wiemy już, co się stało, dlatego do jego napisania używa się czasu przeszłego.

Kategorie: Porady